Buitenlandbijdrage zorgverzekering

In Europees verband zijn regelingen opgesteld die bepalen welke wetgeving op het gebied van sociale zekerheid van kracht is in grensoverschrijdende situaties. Hoewel de EG-verordening 1408/71 per 1 mei 2010 is ingetrokken en vervangen door EG-verordening 883/2004 is onder de werking van de oude verordening gewezen jurisprudentie van het Hof van Justitie EU nog steeds van kracht omdat veel bepalingen ongewijzigd zijn overgenomen.

Een inwoner van Spanje met een AOW-uitkering meende dat hij geen buitenlandbijdrage voor de Zorgverzekeringswet verschuldigd was. Op grond van de EG-verordening 883/2004 heeft de inwoner van Spanje daar recht op zorg ten laste van Nederland. Daarom mag Nederland een bijdrage in de kosten van zorg inhouden op zijn pensioen. Uit het arrest Van Delft van het Hof van Justitie EU blijkt dat de in de EG-verordeningen opgenomen regelingen dwingend recht vormen. Aan de werking van de betreffende bepalingen kan men zich niet onttrekken door zich niet in te schrijven bij het bevoegde orgaan van de woonstaat. Het verzuim om zich in te schrijven heeft niet tot gevolg dat een verplicht verzekerde geen bijdrage hoeft te betalen in het pensioenland.

In het arrest Van Delft heeft het Hof van Justitie EU geoordeeld dat een verzekerde niet de keuze heeft om al dan niet gebruik te maken van het recht op zorg in het woonland. Dat een inwoner van Nederland wel de keuze van zorgverzekeraar heeft is wel een ongelijke behandeling, maar die is toegestaan volgens de Centrale Raad van Beroep.

Deel deze pagina: